Bu sabah camları açtım nefes almak için nefesim kesik kesik, soğuk yüzümü yaladı.
Aylardan Ocak kış günü dışarıda karşı dağlarda güneş aydınlatmış. Umutsuz olma deli gönlüm dedi.
Gerçek acıdır önce kabullen. Nasıl ki cinsiyetimizi, kaşımızı, gözümüzü, huyumuzu, kabullendik o zaman ilk önce yaşam kabul etmekle başlar. İnsanın kendi iradesi dışında gelişen durumları da mecburen kabulleniyoruz.
Yaşadıklarını gördüklerimin yanılsama olmasını dilerdim. Maalesef gerçek niye kabul etmiyorum diye düşünüyorum. Bazen hayatı iyi okuyamıyorum. Eskiden daha iyi okuyordum. Şimdi acaba okumak mı? istemiyorum. Okusam da ifade ederken iyi ifade edemiyorum. Algılama sorunum mu var?
Kaçmak bazen yok olmak istiyorum. Zihnim dünü unutsun yeni bir başlangıç yapayım hala kabul etmede sorunum var galiba çünkü yeni başlangıçlar yapmak için o gücü bulamıyorum kendimde. Çevremde ki arkadaşları, tanımadığım insanları izliyorum, haberleri dinliyorum. Böyle olması mümkün değil diyorum.
Dışarıdan bir kuş ötüyor camıma gelmiş. Bakıyorum mücadele eden insanları vaz geçişleri yok ben neden vaz geçiyorum diyorum. Neden erteliyorum.
Bugün yeniden doğmalıyım bugün ben olmalıyım Bugün vaz geçmemeliyim. Balkondaki boş saksıdaki toprağa gelen kuş orada ne yiyecek buluyorsun hala kazmaya gagalamaya devam ediyorsun. Her gün o toprağı niye eşeliyorsun? Bak çevrene iyi bak. İyi oku.
Demek ki aynı yerde bile farklı bir şey bulursun. Gerçek ayrıntıda gizlidir.
Kuşlar saksılara yiyecek gömüp acıkınca gelip yiyorlar yani saksılarımızı mutfak olarak kullanıyorlar:)
YanıtlaSilBazen vaz geçmek gerekir, pes etmek gerekir, bunlar da hayatın bir parçası. Başarısız da hissetmek gerekir başarıyı hissedebilmek için...
Selam yorumunuz için teşekkür kuşları iyi gözlememişim. Bilmiyordum yiyecek sakladıklarını. Evet haklısınız hayat ne getirirse kabulum onu yorumlayan yine biziz. Olumlu ya da olumsuz. Sevgiyle kalın.
YanıtlaSilhayatın hep plımlu hoş yanlarına bakmalııı :)
YanıtlaSilSelam Deep haklısın sevgiler
Silo kadar şey tüketiyoruz ki istemeden tüm gün telefon bilgisayar çalışma hayatı evde çalışma hayatı sürekli ekran kaydırma algılarımız duygularımız bozuldu ne okuma isteği ne de uzun şeyler izleme isteğim var bence herkesin sorunu aynı ama döngüyü kırmak gerekir bazen doğmak tohum gibidir önce kök salmak gerekir kendinizi zorlamayın her duygu için müsade, şahsen ben öyle yapıyorum tabi en iyisini yine de siz bilirsiniz
YanıtlaSilSelam kitaptaki sessiz harf. Yurt dışındaydım kusura bakmayın cevaplayamadım. Bazen hayatı bazen kendimizi bazen zamanı tüketiyoruz. Sevgiler.
YanıtlaSil