Torunlar ve nine dün ve bugün

                                                 

               

         Bazen insan geriye doğru bakıp hayatın neresinden gelip nereye gittiğinin tanığını arar. Çocukluğunu anlatacak kimse kalmamıştır. Tuttuğu günlükler yok olmuştur. Anılar belleğinden çıkmıştır. Unutuyorum...  dün yaptıklarımı, çocukluğumu hepsini unutuyorum. İçin için çok üzüldüğünü hisseder . "O zaman yaz kızım veya oğlum en iyi hatırlama yazmaktır. Kimse okumasa da kendin için yaz" düşüncesi ile güne başlar.

       Size bugün torun ile nineyi yazmak istedim. Büyük torun on üç yaşında komiklik yapmayı sever. keman çalar, kayak yapar, ayrıca basket oynamaktadır. Büyük torun artık ağır ağabey. bazı şeyleri sessiz ve içinde yaşıyor. Dün kardeşini tekerlekli sandalye ile eve götürürken (Küçük torunun ayağı alçıda çatlak var.) Büyüdü kardeşini taşıyor diye düşündüm.

      Küçük torun o da keman çalmakta kayak yapmakta onun dışında da şu an tenise gitmekte. Daha önce karateyi denemiş ondan vaz geçmiştir. En son örgü ve punçh merakı sardı. Ninesini gecenin bir vakti arayan odur. "Yarın bize gelecek misin? Okul çıkışı yalnız kalmayı sevmiyorum." "Ama evde ağabeyin var. "Olsun nine sen işin yoksa gelir misin? Nine düşünür "Benle vakit geçirmiyor ama benim orada olmamı istiyor beni önemsiyor birisi sizi görmek istiyorsa neden onun yanında değilsin o zaman gitmeliyim." Evden çıkmış olurum oğlumu kızımı görmüş olurum. Evde bilgisayar veya televizyon karşısında pineklemekten çok daha iyidir. Koşa koşa hazırlanır.

     Aklına çocukluğu gelir ne anneanne ne babaanne hayattadır. Komşu bir teyze vardır. Çocuğu yoktur ona babaanne demişlerdir. 

        Yıllar öncesi  düşer aklına. Kendisi o yaşlarda nerededir ne yapıyordur Yetmişli yıllar unuttuğunu düşünür sadece çok kitap okuduğunu babasının Almanya'dan getirdiği siyah beyaz kutuyu adı televizyon      

         Ablama sormalıyım der anılarım bölük pörçük. Resim yapmayı sevdiğini hatırlar. Sulu boyada Akhisar çapında Emlak Bankasının açtığı yarışmada orta ikinci sınıftadır ikinci olmuştur. Aldığı para ödülüdür. Nedense tümü bankaya yatırmıştır neden onu harcamamıştır bilinmez. Üniversiteye başladığında bankadan gider parayı çeker  o para ile ancak bir çile yün alabilmiştir. Paranın değerinin yitirdiğini anlaması için altı yedi yıl geçmiştir. Kitap okumaya çok meraklıdır. Bütün evi kitaplarla kaplıdır. Annesi "çocukluğunda sana çeyiz yerine kitap vereceğim demiştir. " Şimdi kış depressif durumundan ya da yalnızlığını unutmak istese hemen ya kitapçıya gider ya da internetten kitap alır.

           Ayda dört beş kitap okur. 

      Sabah güneşinde balkonda çiçeklere bakarken  anıları gözünün önüne gelir. Sıcak bir yaz günü koltuğun arkasına saklanır ve en sevdiği kitaplardan biri olan Alkatraz Kuşcusunu okur.  Ev halkından saklanmıştır. Mutludur hayallere dalmıştır. O kitap sayesinde kompozisyon dersinden en yüksek not almıştır. İşte der benim çocukluğum ve şimdi ki çocuk olan torunlarımın hayatı. Onların elinde pek kitap görmez ama anneleri her akşam yatmadan kitap okumaları yaptığını söyler.

      Çocukluğumda en sevdiğim anılarımdan biri Urganlı kaplıcaları. Babamın siyatik ağrılarından ailecek gittiğimiz iki saatlik yoldaki geziler ve kamyonla gidilen piknikler. Kasım başında gittiği gezi aklına gelir. Paris , Amsterdam, Brüksel.

       Bu yazıyı yazarken çiçeklerine bakar toprakları kurumuştur. "Su vermeli der." ne çok çiçek var kiminin toprağı azalmış toprak almalı gübre birde evde yaptığı toprak çiçeklerine bakmalı insan.

      Annesini anımsar beş çocuk avludaki ortancalar, havuzun kenarındaki sardunyalar, maviler, zambaklar, reyhanın ve fesleğenin kokusu annesini anımsatır eline sürer dalından bir tane koparır fesleğinin. İçeriden odun ateşinde pişen patlıcan böreğine karışır kokular çamaşır yıkanmakta bir yandan. Şimdi börek yapmak için yufka almalıyım der. Annem yoksa da yanımda ablam var. Anılarımın unuttuklarımı hatırlatır bana.

        Ablasıyla sabah kahvesini içerken çocukluğu düşer dört bir yanına.