İnsan aynaya baktığında kendini görür. Çevrede arkadaş seçerken kendine daha çok benzeyen kişilerle arkadaşlık kurar en azından anlaşılmak istenir. Bir de aykırı kişiler vardır. Çok iyidirler ancak topluma değer yargılarına da farklıdırlar. Ya da isteklerini yapmaya çalışan kişiler vardır.
Ders anlatırken sınıfta problem çıkaran kişiler olur. Onlarla sınıf ortamının dışında konuştuğun zaman bambaşka kişilerdir sen onu anladığında dersin ki aykırı ama iç dünyasında ne yaşıyor Nelerle baş ediyor.
Bu sabah film izledim İsmi Coda bu yazıyı yazmama neden oldu. İşitme engelli yetişkinlerin çocuğu ve ailesinin tek işiten kızı şarkıcı olma yolundadır bir yandan da ailesinin balıkçılık işine yardımcı olmaktadır. İkilem arasında kalmak kendi tercihi mi yoksa aile mi? Filmi anlatmayayım ama bir sahne bende müthiş bir duygu uyandırdı. Anne ve babası kızlarını dinlerken müthiş bir şekilde sessizlik. İşte ben o sessizliğin içinde kadın olmak, kız çocuğu, olmak erkek olmak, erkek çocuğu olmak vb. anlaşılamamayı kendini ifade etse de karşı tarafın onu ne kadar anlayacağını hissettim.
Diğer yandan bende çağrıştıran yapılan eylemlere kulaklarını tıkayanlar gözlerini kapatanlar. Dünyadaki savaşlar savaşa karşı olma onları anlatılanlara duyulmamanın zorluğunu çağrıştırdı. İnsanlığın geçirdiği evrim değişim ne kadar zor oluyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder