işimi seviyorum

Bugün insanların birisi tarafından dinlenmesinin ne kadar önemli olduğunu farkettim.15 yaşındaki bir kişinin gelip yüreğini bana açması beni mutlu etti.Bazen bazı insanları sadece dinlemeniz yetiyor.Birde iletişim kuramadığımızı anladım.Özellikle gençler ile anne-baba arasında kopukluklar.Gençlik kanımızın deli aktığı dönem.Anlaşılmak istiyor.Beni dinleyin diyor.Yanlış anlamayın beni diyor.Anne-babalar kendi zamanlarını hatırlasalar hak verecekler.Tabii genç insan da kendini doğru ifade edebilse sorun kalmayacak.

Paris'te gece yarısı

Sinop'ta sabahın 5 kalkıp güneşin doğuşunu seyretmiştim.Bu resim için mucize diyorum.

Sabah 7.30'da denize girmek için Sinop'ta Beyaz evin orada bu kuşun resmi çok hoşuma gitti.

Resimlerle başlığın bir ilgisi yok.Bugün kızımla bu filme gittik.Paris'te gece yarısı.Sonbaharda nişanlı bir damat adayının Paris'te bir gece serüvenini anlatıyor.Roman yazmaya başlayan yazarın yazma eylemi ,yazma esnasındaki sıkıntıları,neden yazmak istediği ...Olmak istediği 1920 ler ve karşılaştığı yazar,ressamlar .Ve de Paris manzaraları.Paris'in ara sokakları...Paris'i görenler bilir.Sen Nehri,kitapçılar caddesi ve cafeleri.

tiyatro

16.Ankara tiyatro festivali yaklaşırken her zaman ayrı bir heyecan duyarım.10 günlük kısa bir süre içinde oyunlar koşuşturmalar .Bu konu ile ilgili yayınları taksav yada 16.Ankara Tiyatro festivalinden izleyebilirsiniz.

düzenli hayat başladı

Bu resim üsteki Sinop Hamsiroz

Sol ve sağ Hamsiroz ve kayalık

Üsteki ve sağdaki Akliman

Son üç resim Akhisar park

Biten tatilin ardından iş yaşantısı başladı.Aynı saatte kalk hazırlan çık aynı yoldan işe git.Diğer taraftan bir işimin olması beni memnun ediyor.İnsanlarla iletişim kurmak güzel.Galiba bu alışma evresi.Denizi özledim,sabah erkenden kalkıp yüzmeyi.Yürümeyi özledim,bel ağrım yüzünden ara verdim.Ama tekrar başlayacağım.Ölüm ve hastalık bu yaza damgasını vurmuştu.Zihnimi işimle meşgul etmek iyi geliyor.Yaşamla başetmeyi öğreniyorsun.Arkadaşlarla sohbeti özlemişim.Bir kaç tane tatil resmiyle sözlerimi noktalayım.

bir başka şehir ve yalnızlığım

Bu sene doğduğum memeleketi düz yol yaptım.Hastalık ve ölüm nedeniyle.Bir önceki gelişimde ev kalabalıktı.Tümkardeşler bir aradaydık 5 kardeşiz.Şimdi ben tek başıma bayağı sıkıldım.Bir de bel ağrısı ikinci günüm hastanede geçti.Kalabalık içinde yalnızlığı yalnız kalıncada insan kalabalığı özlüyor.Hasta annemle sohbet,yemek yedirme,kitap ve gazete okuma dışında yapabileceğim birşeyler bulmak iyi gelecek.Ankara'yı evimi özlüyorum.Parkları çok güzel sonbahar tüm haşmetiyle gelmiş.
Yarın gazeteyi alıp parkta okuyacağım.Hafif, insana serinlik veren rüzgarı hissedeceğim.
Yaprakların kokusunu içime çekecek ;bastıkça çıkan sesini duyacağım.
Yalnızlığın keyfini çıkaracak; anılar denizinde boğulmamak için çırpınacağım.
Sonbaharı iliklerime kadar hissedip aslında yaşamak budur diyeceğim.
Ne sevgileri erteleyeceğim ne de gözyaşlarımı.
Ruhumu temizleyeceğim.
Planlar programlar yapmadan o anı yaşayacağım.
Ertelediğim yalnızlık düşlerini naftalinleyip sandıklara saklayacağım.
Bir başka şehre gidip yeni yalnızlıklara yelken açacağım.

tüketim

Bugün uzun bir aradan sonra mağaza ve vitrinleri gezdim.Her yer dolu yeni tasarımlar yeni kıyafetler.eski sezon yeni sezon.Peynir çeşitleri.Yeni mahsul.organik vb.Ne üretiyoruz ?diye sorguladım.Savaş çıksa bu üretilenler yok olacak.Ya da banka bu ay size maaş vermiyorum dese.Veya evlere bakalım;tüketmeden sürekli alıyoruz,evlerimiz dolu.Atmaya kıyamıyoruz.Bu moda olacak,bu lazım olur.Küçük evlerden büyük dairelere geçiyoruz..Buzdolaplarının derin dondurucuları dolu.Sürekli tüketiyoruz.Diyeceksiniz ki birileri üretiyor,sen de tüketiyorsun.Çoçukluğumuzda yırtık yamalı çorapla,lastik ayakkabı ve çizmelerden bugüne geliyoruz dolaplar dolu .Yazlık ,kışlık,yağmur için ayakkabı...uzat uzatabildiğin kadar.Kıyafete uygun ayakkabı.Gideceğimiz yere uygun.Doğayı tüketiyoruz.besin kaynaklarını,su havzalarını,düşlerimizi tüketiyoruz.bir bakıyoruz ki kendimiz tükenmişiz.Sevgileri tüketiyoruz.Sevmeleri unutmuşuz.

kız arkadaşlar

Paylaşmak çok güzel.Yalnızlığı paylaşmak ayrı bir duygu.Kızım evlendikten sonra en çok neyi özledim diye düşündüm.Evde olmasını .Sohbet etmeden onun evin içinde dolaşmasını.Odasına kapanmasını kısaca varlığını.Aynı şekilde dün evde yalnız duramadım.Kızların yanına geldim.Sohbetlerin en güzeli onlarla edilen.Seni tarafsız dinler .Yorum yapsa bile olumludur.Özeldir.Az olan parayı senle paylaşır.Bir parça ekmeğini.Seni mutlu eder.İnsanın kendisiyle yalnız kalmasını sağlar.Az bulunur.Gerçek dostur.Seni anlar.

kendine gelmek

Şu an Ayancık'tayım.Yaşam devam ediyor.Kaybettiğim babamın anısı ruhumda.Zaman herşeyin ilacı.

canım babam

7 ağustos 2011 de kelimeler anlamını yitirdi.Annem hastaydı.hastaneye yatmıştı.Onun yanında bulunmak için geldim.Babamı kaybettim.Dün canım babamı ebedi yolculuğuna uğurladık.

yeni bir sayfa

SENİ SAKLAYACAĞIM


Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin duyacaksın
Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya...
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım...
Anlayacaksın.