

Sevgili kızım bir önceki yazımda kendisini anlatmadığımı düşününce bu yazıyı yazdım.
Ne zaman kafam karışsa ona danışırım.Ancak o doğruyu söylediği için kızar öfkelenirim.Beni sürekli eleştiriyorsun derim.İnsanların daima olumlu yönünü söylemek lazım diye düşünürüm..Gerçekler içimizi acıtır.Bizde farkındayız.Yüzümüze söylenince öfkeleniriz.Dünün çocuğu büyüdü bize akıl verdi,diye düşünürüz.İlişkilerine bakar kutlarız.Ondan yeni bir tarif( yemek) yeni bir bakış açısı (Olaylara farklı gözle bakmak),beni heyecanlandırır.Ana kız olmak zor.Bazen de çok kolay.Annem ile ilişkilerime baktığımda kızımla ne çok benzeştiğimi görürüm.
ben de ilerde kızım olursa aynı duygularla dolu olurum herhalde anne:) seni seviyorum:)
YanıtlaSilresmini kaldırdım ben de seviyorum
YanıtlaSil