15 Nisan 2017 Cumartesi

Yaşamın yeni dönemi


Sabah kahvaltı ederken amerikan servisinin kenarlarının eskimeye başladığını gördüm Yedi sekiz yıldır kullanıyorum. Eskimesine üzüldüm. Çok seviyordum. Tahtadan yapılma kenarları biye ile çevrilmiş temizlemesi kolay. Kenar biyeleri eskimiş .Bazı eşyalar çabuk eskir bazıları ise eskimez eskise de bazen kullanmaya devam ederiz.
Annem babam, eşimin annesi yakın zamanda ölen Necmiye Teyze insan sonsuzluğa giderken eşyaları kalır. Giysilerinden yelek bir atkı bir yemeni, şapkası  ya da evindeki oturduğu koltuğu halısı. Eskise bile onun kullandığıdır.
 Necmiye Yenge'nin becerikliliği, babamın çalışkanlığı , annemin yaşam enerjisi. Kayın validemin güzel yemek yapması ,akıllı olması .
İnsanlar sonsuzluğa giderken geride anılar ve eşyaları kalır. Eşyaları kullanırken çok değerlidir. Ancak ölümden sonra bazen anlamını yitirir. Ya  eskicinin elinde kalır. Onun  verdiği üç beş kuruş... Ah derim eşya halan hayatta ama insanlar göçüp gitmiş sonsuzluğa  . Eşyalar içinde birileri varken anlamlı . Yada birinin evini süsler.
Aslında insanın yaş almasından söz edecektim. Ellerime baktığımda buruşuk. Yüzümde çizgiler,dizimdeki ağrı, çabuk yorulmam. Yavaş yavaş değişiyoruz. İstesek te istemesek te.  Ama ruh neler istemiyor ki .Gençliğin enerjisini, orta yaşın deneyimlerini  Bedenin değişimini nasıl yavaşlatabiliriz?  Baharı yaşamak istiyor. Doğanın uyanması onu heyecanlandırıyor .Ağrıyan dizini ovalarken geç kalmadım diyor. "Yaşamı ucundan yakaladım değil mi?" Bazen mutlu, bazen yorgun. Değişime karşı çıkmaya çalışıyor. Geçen zamanı düşünürken "Niye bedenimi hoyratça kullandım "diyor .  "Kıymetini bilemedim gençliğimin. Bana hep çok uzak diye düşündüm yaşlılığı. Oysa nasıl da hızlı geçmiş . Annelerimizin yaşlarına gelmek o kadar uzakta değilmiş. Geçen zamanları çok hızlı .Bazı anılar dün gibi bazıları uzak ve silik. Radyodaki parça bizi bazen güzel günlere götürür bazen heyecanlandırır bazen hüzünlendirir.
Her yaşın ayrı bir güzelliği var. Keşke yaşamın sonbaharı  ilkbaharı olsa.Bu yazıyı yazarken içimi hüzün bastı.
İster yaşamın  ilkbaharı olsun.İsterse son baharı  Her şeye rağmen inadına yaşamak.

4 yorum:

*mehtAp dedi ki...

Evet her yaşın güzelliği ayrı ama gençlik gibisi yokmuş. İnsanın ağzının tadı bile bozuluyor yaşlandıkça.Sağlık olsun demekten başka da bir çare yok.Sevgiler..

parıldayan çiçek dedi ki...

mehtAP ben gençliğimi geri istiyorum.

Handan dedi ki...

Geçen gün arkadaşımla konuşuyorduk sakladığımız şeylerin bizden sonra hiç kimseye bir mana ifade etmeyeceğini.

tülin dedi ki...

Benzer duygular uzun zamandır, ben de bir sadeleşmeye doğru gitme isteği uyandırıyor.
Daha az şey satın alıyor, gereksizlerden de kurtulmaya çalışıyorum.
Lakin, hayatı tüm zorlukları ve getirdikleri ile inatla ve aşkla seviyorum :)