14 Haziran 2012 Perşembe

yine içimi hüzün kapladı.









Bir yere giderken içimi hüzün kaplar .Sevdiklerimi bırakıpta gitmek ne zordur.En çokta emek veripte yetiştirdiğim çiçekler için üzülürüm.Bir kısmını kızıma taşıdım.Bir kısmı taşınacak merdivene ,bir kısmıda içeri alınacak .Balkon ve teras çiçek dolu onlarla vedalaşmam zor oluyor.Bazılarını da yanımda götürüyorum gideceğim yere.Aynı insanın emek verdiği sevdikleri içinde geçerli yarına ne götürüyoruz desek ,emek verdiğimiz özen gösterdiğimiz dostluklar.Okuduğumuz kitapların bizde bıraktığı izler.Bilgiler,yaşadğımız anılar,kızgınlıklar öfkeler.Beraber yaşadığımız hayvanlar.Sadece kendimizi götürmüyoruz., kendimizle beraber yüzyıla tanıklık eden düşüncelerimizi.Ya dönmezsek ya da dönerken bulduğumuz gerçekler acaba nasıl olacak.

4 yorum:

colette dedi ki...

Sevgili arkadaşım,Doğum günümü kutlayan içten mesajın ve güzel dileklerin için çok teşekkür ederim. İyi ki varsın! Sevgiler!
Bu çiçekler seni sabırla bekler ,üzme kendini olur mu?

parıldayan çiçek dedi ki...

Teşekkürler Colette gerçekten 6 gün sonra eve geldim.Kasımpat dışarıda o solmuş o arada eşim buradaydı.Bir gün suladı.Sonuç ölen çiçeğim yok.Sevgiyle kal.

parıldayan çiçek dedi ki...

Teşekkürler Colette gerçekten 6 gün sonra eve geldim.Kasımpat dışarıda o solmuş o arada eşim buradaydı.Bir gün suladı.Sonuç ölen çiçeğim yok.Sevgiyle kal.

Follow_me dedi ki...

çiçeklerin çok güzel maşallah.

Görüşmek üzere
www.bakbuharika.blogspot.com
http://www.facebook.com/harikadekorasyon